Vanmorgen zat ik samen met onze nieuwe stagiaire de plannen verder uit te werken voor onze eerste actie van dames 1 VV Glimmen. Al een aantal jaren wil ik me voor een goed doel inzetten dat dicht bij mij staat, en dat in mijn nabije omgeving is uit te voeren. De achterliggende gedachte is dat ik zo mijn kinderen kan laten zien dat er niet alleen in arme landen in de wereld hulp nodig is maar ook hier in Nederland. En erger nog, nog geen 10 km van ons verwijderd.  Eigenlijk is het meer dan diep triest dat in een land als Nederland de voedselbank moet bestaan. Ik als mens en moeder word daar verdrietig van, alleen weet ik dat om te zetten in positieve energie, om zo een helpende hand te bieden. En met de malaise waarin we nu leven wil ik mijn best doen om als mens een beter milieu te creëren, hoe kleinschalig dat ook mag zijn. Let wel ik ben geen idealist en ik heb niet de intentie de wereld te verbeteren. Maar ik doe mijn best om naast mijn commerciële werk ook iets sociaals te doen voor de maatschappij waarin wij leven. Daarnaast hoop ik op deze manier het goede voorbeeld als moeder te geven aan mijn kinderen.

Alleen kan ik niet veel, maar met de hulp van dames 1 van VV Glimmen en wellicht alle leden van de club komen we een heel eind om iets te doen voor onze naasten.

Dus ging onze stagiaire Moniek voor ons op pad naar de voedselbank. Eigenlijk had ik gepland om mee te gaan, maar helaas stonden er afspraken in de agenda en moest ik de winkel bemannen. Moniek kreeg de opdracht van mij om er verslag van te doen. En om te inventariseren wat er nodig was, zodat we straks goed slagvaardig aan het werk kunnen gaan. Eigenlijk ging ze er wel vrij blanco in.

Het was dan ook prachtig om te horen en zien hoe enthousiast en gemotiveerd ze terugkwam. Ze was onder de indruk en verbouwereerd dat het zo hard nodig was op nog geen steenworp afstand bij haar vandaan. In het gesprek en de video die ze me over de voedselbank liet zien raakte ik geëmotioneerd door het feit dat het gewoon niet moet mogen hier in ons land. Dat politiek vraagstuk is ook niet aan mij besteed. Ik kan daar niemand mee helpen. Maar door de actie die we van plan zijn kunnen we wel iets bereiken. Wat ik tevens meer dan mooi vind, en wat me ontzettend raakte is dat ik ongemerkt, een jong persoon had weten te motiveren. Door op deze manier de handen in elkaar te slaan bereik ik meer met mijn goede doel dan ik voor ogen had. En dat stimuleert me nog meer en stemt me vrolijk op een dag waarin de miljoenennota is uitgelekt.